Όταν κάποια στιγμή αποφασίζεις να ασχοληθείς με τα προβλήματα σου και να τα λύσεις στην αρχή πιστεύεις ότι αυτή η διαδικασία δεν θα τελειώσει ποτέ. Εμφανίζονται συνεχώς κι αλλά προβλήματα όσο πιο βαθειά πηγαίνεις. Το βασικό είναι να μην μείνεις στη θεωρία αλλά να περνάς πάντα στην πράξη. Ξεκινώντας να κανείς διαλογισμό ξαφνικά συνειδητοποιείς τον χαμό που επικρατεί μέσα στο κεφάλι σου και στην αρχή προσπαθείς να τον σταματήσεις. Μετά όμως συνειδητοποιήσεις ότι δεν έχει νόημα αυτό. Αυτές οι σκέψεις υπάρχουν εκεί για κάποιο λόγο. Είναι τα προβλήματα σου. Αυτά που πρέπει να λύσεις. Όπως και οι ασθένειες που έχεις στο σώμα σου, ακόμα και τα γεγονότα που παλαιοτέρα θεωρούσες τυχαία ή ατυχήματα. Κάποια στιγμή φτάνεις στο σημείο να συνειδητοποιήσεις ότι εσύ έχεις την απολυτή ευθύνη του εαυτού σου και της ζωής και ότι ο μόνος που ευθύνεται για αυτά που θεωρείς προβλήματα είσαι εσύ. Μετά είναι απλό. Τα λύνεις! Για να το καταφέρεις αυτό το μόνο που χρειάζεται είναι να βρεις την αιτία που τα δημιουργεί. Μετά με ένα μαγικό τρόπο λύνονται από μονά τους. Πχ. αν καπνίζεις θα σου είναι δύσκολο να κόψεις το κάπνισμα μόνο και μόνο επειδή σου έχουν πει ότι είναι κακό. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να συνειδητοποιήσεις εσύ ο ίδιος τι κακό κανείς στον εαυτό σου, να βρεις την αιτία για την όποια ξεκίνησες το κάπνισμα και για την όποια το συνεχίζεις και μετά πολύ άπλα κάθε φόρα που θα σου έρχεται η επιθυμία να καπνίσεις θα ξέρεις ότι το κανείς όχι επειδή σου αρέσει το κάπνισμα αλλά για εκείνο το λόγο που το είχες αρχικά ξεκινήσει. Και τότε θα σου είναι πανεύκολο να το κόψεις. Και το ίδιο συμβαίνει με όλα σου τα προβλήματα. Το μόνο που χρειάζεται είναι να βρεις την αιτία. Και καθώς πλησιάζεις 5,4,3,2,1,0 κάποια στιγμή τελειώνουν. Και τότε είναι το πιο τρομακτικό. Έχεις αρχίσει ήδη να επιθυμείς όλο και λιγότερα πράγματα, να μην σε νοιάζει τι θα γίνει στο μέλλον κλπ αλλά κάποια στιγμή βλέπεις τον κόσμο πολύ πιο καθαρά από ότι τον έβλεπες πριν. Φαντάσου τη ζωή σου ένα μήνα χωρίς υπολογιστή και τηλεόραση, όλο τον τρόπο ζωής που αυτά προλάβουν και όλους τους φανταστικούς κόσμους που χάνεσαι με το μυαλό σου. Σκέψου τι κανείς με το σώμα σου στον κόσμο και την πραγματικότητα που βρίσκεσαι! Τα ιδία πράγματα κάθε μέρα. Μπορεί να υπάρχει η ψευδαίσθηση ότι σήμερα έφαγα διαφορετικό φαγητό, φαραώ διαφορετικά ρούχα, πήγα σε διαφορετικά μέρη κλπ αλλά συνειδητοποιείς ότι η ζωή δεν είναι τόσο διαφορετική σε ένα χωρίο ή σε μια πόλη, σε αυτή ή σε μια άλλη χωρά, τώρα ή 5000 χρόνια πριν. Ξαφνικά δεν σε ενδιαφέρει και δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις για απολύτως τίποτα. Δεν βρίσκεις κανένα λόγο. Και ούτε ξέρεις αν θα βρεις ποτέ ή αν υπάρχει. Μετά τι κανείς?????? Τώρα πιστεύω ότι αυτό δεν μπορεί να απαντηθεί με λογία. Έτσι είναι η ζωή ή τη δέχεσαι όπως είναι η όχι… Χωρίς λογία και σκέψεις και νοήματα και σκοπούς, απλά υπάρχεις.